Blogger Tjeerd eet Empanada’s (en jullie straks ook!)Blogger Tjeerd eet Empanada’s (en jullie straks ook!)

Het is een paar minuten nadat ik het pand binnen ben gekomen. Ik loop – nadat de eerste gouden rakker in mijn handen is geduwd – naar de pittoreske achtertuin. Ik stel me – uit beleefdheid –  voor aan de groep willekeurige mensen die buiten zit, maar de namen ben ik twee seconden later alweer vergeten. Ik heb geen idee wat ze hier komen doen, het enige wat ik weet is dat alle aanwezige mensenlevens bij willen dragen aan een geweldig festival.

Het duurt nog geen vijf minuten of ik raak in gesprek met de eerste persoon. Hij is zeker een kop kleiner en geboeid vraagt hij wat ik kom doen. Ik vertel hem dat ik de verhaaltjesverteller ben, een ambassadeur van Mandala en dat ik de Achtertuinvragen stel.

Een wolk drijft over, terwijl ik met moeite een sigaret uit mijn broekzak probeer te toveren begint de kleine man te vertellen. Over een reis naar Argentinië (waarbij hij gelukkig niet uit het vliegtuig gegooid is), zijn belabberde Spaans en de inspiratie om een heel specifieke lekkernij aan ons nuchtere Nederlanders mee te geven: de Empanada.

Waar een boerenkoolstamppot precies de lading van een Nederlander dekt, doet de Empanada dat voor de temperamentvolle Argentijnen en Spanjaarden. Toch hebben ze het authentieke recept een beetje aangepast. Waar de Argentijnse Masters of Dough varkensvet in hun receptuur gebruiken, kiezen hij en zijn deegcompagnon ervoor om dat niet te doen. Het wordt een beetje lastig verkopen onder het plakkaat ‘Vegetarische Empanada’.
Ik weet genoeg, zijn verhaal is een inspiratie. Met name het feit dat er mensen terugkeren – ook de nuchtere Hollanders van dat spreekwoord ‘Wat de boer niet kent..’ – is voor het duo een drijfveer.


Onze wegen scheiden tijdelijk, een halfuurtje later staat hij weer voor mijn neus en word ik getrakTjeerd op een heerlijk geurende Empanada. Ik kies voor de variatie met rundvlees en na de eerste hap ben ik verliefd. De smaakexplosie die mijn smaakpapillen doet trillen is intens en ik ben er heilig van overtuigd dat dit hét festivalvoer is. Het is precies genoeg om snel iets tussendoor te eten en voedzaam te zijn. Weg met die papieren puntzakken en plastic bakjes, dit is de nieuwe sushi, de nieuwe avocado, de nieuwe hype.